Posts Tagged ‘producent drzwi’

W czasie otwierania sie torebki

Tuesday, July 12th, 2016

W czasie otwierania się torebki Saponaria (ryc. 330) kurczą się grube ściany zewnętrzne epidermy ząbków torebki w kierunku długiej ich osi silniej niż reszta ścian, wskutek czego zewnętrzna strona ząbka zagina się wklęśle. Zą be k pe r y s tom u mchu (ryc. 331) porusza sie podczas wysychania dlatego, że włókna w blaszce zewnętrznej leżą prostopadle do długiej osi ząbka, wskutek czego warstwa ta kurczy się przede wszystkim podłużnie. Natomiast wewnętrzna blaszka, zgodnie z kierunkiem osi włókien, kurczy Się tylko niezna cznie na grubość, nie zmieniając długości. Ponieważ jednak obie warstwy ząbka są ściśle ze sobą zespolane, warstwa wewnętrzna hamuje kurczenie się całego ząbka i wywołuje jego wygięcie na zewnątrz. Ponieważ budowa błony perystomu jest bardzo różna u różnych rodzajów mchów, dlatego też kierunek ich wyginania się jest cechą rodzajową. Haptery zarodników Equisetum, zbudowane jak błony komórkowe z celułozy, w ykonują podobne ruchy higroskopowe (ryc. 573).
W owockach g at u n k ów Erodium (ryc. 332) włókna ości są ułożone częšeiowo w ten sposób, że krzyżują się pod kątem ostrym w głównych kierunkach skracania się przy wysychaniu w poszczególnych warstwach włókien. Dlatego też skręcają się one śrubowato (ryc. 329, .f). W stanie wilgotnym ość wykazuje tendencję do rozprostowania się, wkręcając przy tym owocek w glebę. Na podobnej zasadzie opierają się śrubowate skręcenia strąków żarnowca i innych roślin motyłkowych. F. RUCHY OPARTE NA MECHANIZMIE KOHEZJI (58, 59) Wysuszenie może być powodem innych jeszcze ruchów roślinnych; opisane bliżej przy omawianiu teorii podnoszenia się wody w roślinie s i ł y k o h e z y j n e występujące w wysyconych wodą komórkach mogą być przyczyną wyginania się tkanek martwych, a nawet — co prawda rzadko — i żywych. Ruchy te nazywamy koh ezyjnym i. [więcej w: , tablice informacyjne, wycieraczki samochodowe, producent drzwi ]

Najwazniejszymi jednostkami systematycznymi sa ga

Tuesday, July 12th, 2016

Najważniejszymi jednostkami systematycznymi są ga t u n k i. Do jednego gatunku zaliczamy wszystkie rośliny (łącznie z przodkami i potomstwem), które mają wiele wspólnych cech, zwłaszcza „istotnych”, Gatunki, które wykazują szereg wspólnych cech, łączymy w ro d z a j e, te znów na podobnej zasadzie w r o d zin y, rodziny w r z ę d y, rzędy w k ła s y, a klasy w typ y. Niekiedy można jeszcze wyróżniać dalsze grupy, np, w obrębie gatunków: podgatunki, odmiany, formy itd. (s. 224). Wszystkie jednostki systematyczne określa sie łacińskimi nazwami; dla gatun— ków stosuje się pod wójną nomenklat u r ę, wprowadzoną przez K. Linne— usza w 1735 r.: do nazwy rodzajowej dodaje się nazwę gatunkową (często przymiotnikową). W ten sposób np. w obrębie rodzaju Pinus (sosna), sosna zwyczajna nosi nazwę Pinus silvestris. Nazwy rodzin mają zwykle końcówkę -aceae, a rzędów -ales. Rozgra niczenie wszystkich grup systematycznych lub jednostek, jak również gatunków nie może się odbywać według prostych reguł dających się zastosować w każdym przypadku. Nie można też podać w sposób ogólnie obowiązu— ją cy, jakie cechy należy uważać za istotne, gdyż jedna i ta sama cecha może bye istotna dla wyodrębnienia jednej grupy, może się natmniast okazać nieistotna dla jakiejś innej grupy. Nie zmienia to jednak nic w zasadniczym fakcie, że istoty żywe, mimo wielkiej różnorodności, należą do naturalnych grup różnego stopnia, pomiedzy którymi brak jest forrn rn’zejôciowych lub są tak rzadkie, Że grupy te mogą być uznane i stanowi& podstawę jakiegoś systemu. Tylko staranne badanie i ocena licznych cech wskazuje właściwą drogę do naturalnego systemu. Droga ta nie została jeszcze wszędzie odkryta. [podobne: , przydomowe oczyszczalnie, rusztowania aluminiowe, producent drzwi ]