Posts Tagged ‘telewizja przemysłowa’

RUCHY SWOBODNE W PRZESTRZENI (60) Wszystkie

Tuesday, July 12th, 2016

RUCHY SWOBODNE W PRZESTRZENI (60) Wszystkie omawiane dotychczas typy ruchów są wykonywane zawsze przez organy ustroju niezdolnego do zmiany miejsca i zakorzenionego stale w podłożu. Istnieje jednak wiele roślin, które mogą zmieniać środowisko za pomocą sw o bodn e go ru chu (lokomotorycznego) podobnie jak zwierzęta. Potrafią więc one aktywnie uciekać z nie sprzyjającego środowiska i wyszukiwać korzystniejsze warunki otoczenia. Pomijając ruchy, dzięki którym kłącza powoli migrują w podłożu w miarę jak obumierają na tylnym, a przyrastają na przednim końcu, ruchem swobodnym poruszają się przede wszystkim r o ś 1 i n y ni ż s z e, np. bakterie, sinice, wiciowce, okrzemki, Volvocales, Myrornycetes oraz p ł y w ki wielu glonów i grzybów, podobnie jak g ame ty m ę ski e paprotników i niektórych roślin nagonasiennych, obdarzone jeszcze zdolnością ruchu, Komórki pł y w a j ą zwykle aktywnie, za pomocą wici, w środowisku albo też poruszają się w podłożu lub na nim pełza j ą , jak np. stadium myksameby i plazmodium śluzowców. W pewnych przypadkach występują jeszcze inne typy ruchów — jednostronne wydzielanie śluzu (Desmidiaceae), ruch plazmy (Diatomae) i wiele innych. Komórki roślinne pod tym względem nie różnią się od komórek zwierzęcych o tym samym stopniu organizacji. Nawet w pozornie zupełnie nieruchomych roślinach wyższych może się poruszać czynnie protoplazma, zamknięta w obrębie sztywnych ścian komórkowych. Dzięki temu ruchowi zmieniają położenie pewne składniki komórki, przede wszystkim jądra i plastydy (s. 442). Dlatego też ruchy te zaliczamy do grupy ruchów lokomotorycznych, wykonywanych przez organizm jako całość. Mechanizrn ruchów swobodnych jest nam prawie całkowicie nieznany. [przypisy: , rusztowania aluminiowe, telewizja przemysłowa, agencja interaktywna ]

Wystarczajacy do praktycznych celów przeglad

Tuesday, July 12th, 2016

Wystarczający do praktycznych celów przegląd świata roślinnego, umożliwiający „oznaczenie” nieznanych form roślinnych, można uzyskać już za pomocą sz tu cz nego systemu, który uporządkowuje rośliny tylko według pojedynczych, łatwo rozpoznawalnych cech. Najbardziej znanym systemem sztucznym jest ułożony w 1735 r. przez Linneusza system seksualny. 23 klasom roślin kwiatowych przeciwstawia Linneusz jedną, 24 klasę „Cryptogamia”, Zalicza on do niej nie tylko mało jeszcze wówczas znane paprocie, mchy, glony i grzyby, ale także niektóre rośliny wyższe z trudno rozpoznawalnymi kwiatami (Ficus, Lemma), a nawet korale i gąbki. Podtypy roślin kwiatowych (Phanerogamae) rozróżnia on przede wszystkim na podstawie rozdziału płci w kwiatach i na podstawie liczby, zrośnięcia, umieszczenia i stosunków długości pręcików. Dziś można Cruptogamae określić jako rośliny zarod ni ko w e, gdyż rozwój nowych osobników następuje u nich zwykle z jednoko mórkowych zarodników (spor); natomiast Phanerogamae można określić jako kwiatowe lub, lepiej, jako r o Śliny nasie n n e. Jednak pomiędzy tymi Obu wielkimi grupami nie ma wyraźnej granicy, lecz jedna prze— chodzi stopniowo w drugą. Już Linneusz (1738) usiłował ułożyć natura Iny system roślin, a A, L, de Jussieu (1789), A. P. de Candolle (1819), st. Endlicher (1836) i inni prowadzili dalej z powodzeniem te prace nie v.rprowadzając jednak początkowo filogenetycznyc-h koncepcji. Gdy od połowy zeszłego stulecia rozpowszechniły się teorie descendencyjne, ogłoszony został w 1864 r. system Aleksandra Brauna, bardziej odpowiadający naszym dzisiejszym poglądom. System ten został następnie rozbudowany przez A. Eichlera, a W końcu zwłaszcza przez A, Englera i R, Wettsteina. Systemy te dzielą świat roślin na większą liczbę samodzielnych typów, przy czym silnie podkreślają zagadnienia filogenetyczne. [podobne: , telewizja przemysłowa, przydomowa oczyszczalnia ścieków, szamba betonowe ]