Posts Tagged ‘Układanie kostki brukowej Warszawa’

B. RUCHY PROTOPLAZMY W KOMORKACH

Tuesday, July 12th, 2016

B. RUCHY PROTOPLAZMY W KOMORKACH ROSLINNYCH Poprzednio wspomniano już, Że plazma, jądro komórkowe i plastydy komórek rośliny pozornie nieruchomej są obdarzone zdolnością do ruchu, przypominającego swym charakterem lokomotoryczne ruchy jednokomórkowych roślin niższych. Ruch plazmy w komórkach obłonionych jest prawdopodobnie bardzo zbliżony do procesów umożliwiających pełzanie amebie lub śluźni. Procesy regulujące ruchy jąder lub chloroplastów wiążą się jak najściślej z prawami omówionymi przy rozważaniach nad ruchami taktycznymi. Ruch cyrkulacyjny i rotacyjny plazmy są to zjawiska częściowo natury autonomicznej, częściowo jednak są wywoływane działaniem bodźców zewnętrznych. Pod tym względem przypominają one ruchy wici. Na przykład w komórkach liścia Vallisneria można wyzwolić silny ruch rotacyjny plazmy, oświetlając je, zwłaszcza promieniami czerwonymi; ruch ten ustaje w ciemności. Szczególnie intensywnie działają różnorodne bodźce chemiczne. Pewne aminokwasy, zwłaszcza zaś I-histydyna, wywołują żywą rotację plazmy jeszcze w rozcieńczeniu I : 80 milionów. Należy przypuszczać, że pobudzające rotację silne działanie wywierane przez zranienie polega na uwalnianiu się śladów takich amino kWasów. Protoplazma jest niezwykle wrażliwa na bardzo nawet subtelne różnice w budowie cząsteczki substancji działającej jako bodziec, rozróżnia ona bowiem izomery optyczne. Szybkość ruchu plazmy może być niekiedy bardzo znaczna. Srednio wynosi Ona około 0,2—0,6 mm/min, a w długich komórkach międzywęźli Nitella może w wyższej temperaturze dojść do 6 mm/min. Znaczenie ruchów plazmy jest dotąd całkowicie nieznane. Nie udało się dotychczas wykazać, że ruch plazmy bierze aktywny udział w wy— mianie substancji pokarmowych w komórce i ich przewodzeniu do komórek sąsiednich (s. 320). Ruch plazmy jest przypuszczalnie dostrzegał— nym objawem pewnego stanu pobudzenia lub pewnych procesów przemiany materii w plazmie, Ponieważ mimo ruchu plazmy utrzymuje się dalej w komórce biegunowość i uporządkowana struktura wewnętrzna, należy przyjąć, że w ruchu jest zawsze tylko pewna część plazmy, natomiast warstwy przyścienne są nieruchome. Jądra komórkowe, zajmujące zwykle określone położenie W komór— kach, mogą je w pewnych okolicznościach zmieniać w charakterystyczny sposób. [podobne: , biuro wirtualne, Układanie kostki brukowej Warszawa, serwis niszczarek ]

W naszym podreczniku wyrózniamy 5

Tuesday, July 12th, 2016

W naszym podręczniku wyróżniamy 5 typów, a mianowicie: I) S c h i zop hyta — Rozprątki, 2) Thallophyta Plechowce, 3) Bryophyta — Mszaki, 4) Pteridophyta — Paprotniki i 5) S permatophyta — Nasi en n e. Dopiero w obrębie tych typów następuje dalszy podział na pewną większą ilość częściowo zupełnie samodzielnych podtypów i klas, których wzajemne stosunki oraz prawdopodobne pokrewieństwo za każdym razem będziemy rozważali na końcu odpowiednich rozdziałów oraz w zestawieniu, dającym przegląd całości (ryc. 875 i należący do niej opis). W sumie istnieje przypuszczalnie około 300000 żyjących gatunków roślin. Z nich należy do Spermatophvta około 170 000 gatunków (600 Gyłnnospermae, 130 000 Dicotvledoneae, 40 000 Monocotyledoneae), 10 000 do Pteridophyta, 25 000 do Bruophyta i 60000 lub więcej do Thallophyta (20 000 glonów i więcej niż 2 razy tyle grzybów). Również obecnie co roku odkrywa się jeszcze wiele nowych roślin kwiatowych, a znacznie więcej roślin niższych. Typ pierwszy Schizophyta — Rozprątki (l, 2) Schizophyta są najprymitywniejszymi organizmami bez właściwych jąder komórkowych. Przegląd następujących po sobie klas tej i pozostałych grup roślinnych podany jest w spisie treści książki. Jest jeszcze kwestią sporną, czy przynajmniej niektóre submikroskopowe wirusy chorobotwórcze (s. 333) i bakteriobójcze fagi nie Są najniższą formą organiz— mÓw. Jeżeli tak jest istotnie, to powstaje pytanie, czy należy je uważać za prymitywne formy, z których wywodzą się wyższe organizmy (a więc za P r o b i o n t a), czy też za organizmy zredukowane. Bakteriofagi, zwane też ďHere11e (od nazwiska jednego z ich badaczy), (23 000 x; wg Delbrii— cka) są bardzo drobne (1/50 — 1/ 10 VI) i występuią w różnej postaci (jako okrągławe lub też wydłużone, główkowate twory, przynajmniej częściowo posiadające bardzo delikatną błonkę z wąskim, ogonkowatym wyrostkiem lub bez niego; ryc. 338). Obok białek zawierają one kwas dezoksyrybonukleinowy, mutują i dają się Icrzyżować, ale nie oddychają i są zdolne do reprodukcji tylko w łączności z plazrną gospodarza. Wydaje się, że cała ta grupa obejmuje właściwie bardzo różnorodne twory. [hasła pokrewne: , Układanie kostki brukowej Warszawa, pompy ciepła, agencja interaktywna ]